Gün batımı Kyoto'ya çökerken Gion sessiz bir odak noktasına dönüşür. Ahşap evler taş sokaklara uzun gölgeler düşürürken, getaların yumuşak sesi başka bir zamandan yankılanır. Fenerler parlar, dikkat çekmekten ziyade düşünmeye davet eden detayları ortaya çıkarır. Burada zarafet fısıltılarla konuşur. Gion modeli bu sakin uyumdan beslenir; geleneği varoluşla, sadeliği derinlikle dengeler. Onda, oyalananlara kendini gösteren sessiz bir güç vardır.